Namasté! Hier weer een update uit India 🙂
In de afgelopen 4 weken is er weer veel gebeurd. Zo heb ik ondertussen gekozen voor een afdeling en loop ik nu sinds drie weken op de nursery (kraamafdeling en neonatologie). Hier worden baby’tjes opgenomen die ziek zijn of nog niet naar moeder kunnen omdat moeder ziek is. Ik kan hier veel leren, al is het soms nog wel een uitdaging omdat het werken heel anders gaat in Nederland. Bijvoorbeeld doordat de werkzaamheden anders lopen en anders verdeeld worden. Daarnaast zie ik ook dingen die wennen zijn, zoals ouders die niet betrokken zijn/worden binnen de zorg voor hun baby’tje. Verder heb ik aardige collega’s en brengt elke dag weer andere uitdagingen maar blijft de taal toch wel de grootste obstakel. Veel wordt namelijk in Hindi gesproken, waardoor er veel langs me heen gaat. Met de tijd wordt het gelukkig wel iets beter en leer ik meer de routine van de afdeling.
Veel van onze collega’s komen zelf ook niet uit Raxaul maar uit hele andere delen van India. Via hen zijn we erachter gekomen dat Raxaul voor hen ook wennen was. Raxaul ligt namelijk in Bihar, een provincie waar veel armoede is, waar de woon- en werkomstandigheden ook heel anders zijn en het buitenleven ook. Het is hier dan ook niet toeristisch waardoor we er niet gemakkelijk eventjes op uit kunnen gaan. Wel proberen we wekelijks even het dorp in te gaan (onder begeleiding van een collega hier) om daar wat te halen of te eten, op die manier krijgen we wel het één en ander mee van de cultuur in Raxaul. Iets anders wat opvalt is dat het zorgsysteem heel anders in elkaar zit. In Nederland hebben we zorgverzekeringen maar dat is hier niet. Dus wanneer mensen zorg willen, in wat voor vorm dan ook, moeten ze eerst buiten betalen bij de ‘Billing counter’ en daarna krijgen ze behandeling. Omdat mensen dus voor alles zelf moeten betalen, zien we dat in het ziekenhuis voorzichtig wordt gedaan met welke materialen ze gebruiken of diensten ze verlenen.
Ps. voor veel mensen is het ziekenhuis een soort ‘last resort’ omdat zij eerst naar traditionele helers gaan in de gemeenschap.
Laatst zijn we uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje van iemand op het dakterras boven ons en voor een verloving ceremonie. Dit zijn wel grappige dingen om mee te maken en zo kunnen we genieten van het eten :).
Gisteren zijn we met mijn collega naar een plekje in Raxaul gegaan waar het wat rustiger is en daar hebben we heerlijk gegeten. De eigenaar sprak Engels en we werden vriendelijk door hem onthaald. Hij maakte van alles voor ons klaar om er heerlijk van te proeven! Daarna hebben we daar nog even een fotoshoot gehouden met Indiase poses haha.
Ook zijn we wezen shoppen en hebben we een nieuwe kurta gekocht. Het shoppen gaat er wel wat anders aan toe dan in Nederland. Je komt namelijk binnen in een winkel en dan moet je gaan zitten, vervolgens worden allerlei kurta’s voor je uitgepakt en neergelegd en moet je zeggen of je ‘m leuk vindt of niet. Wel grappig maar ook een beetje ongemakkelijk want soms komen er veel kleden voorbij en dan moeten zij het daarna weer allemaal opvouwen.
Over twee weken plannen we om een week naar Nepal te gaan en daar ook een trektocht te maken! Daar hebben we heel veel zin in! Dat gaan we samen met twee medestudenten in Nepal doen en…nog een special guest want Stefan komt langs! Whoop whoop! We moeten alleen nog even ons Nepal visum regelen, maar dat kan pas op de dag zelf dus dat wordt spannend. Maar we kijken er enorm naar uit! We zullen daar ook het koude weer trotseren maar dat vind ik helemaal niet erg want stiekem verlang ik soms toch een beetje naar het winterachtige weer ;). Maarrr… Het weer koelt ondertussen al iets af en soms hebben we zelfs ’s avonds een trui aan!
Ik ben dankbaar dat we hier met z’n vieren zijn en dat we met elkaar kunnen lachen om alles wat we meemaken. Elke dag hebben we weer allerlei verhalen, van hele verwarrende of bizarre momenten naar hele ongemakkelijke en grappige situaties. Voor wie ons verder nog op Instagram wil volgen -> we hebben een gezamenlijk account waar we soms wat plaatsen: Nursingstudentstoindia.
Nog even afsluiten met onze vrienden die we overal tegenkomen, binnen- en buitenshuis: deze hagedissen.
Tot de volgende!
Liefs Eline